116ابن‌تيميه همچنين به اين گفته اسحاق بن ابراهيم استناد كرده است:

هيچ كس مجاز نيست درباره صفات خالق و افعال او، همان‌گونه كه در مخلوقات تفكر مى‌كند، تفكر نمايد؛ به دليل اينكه جايز است خالق، متصف باشد به صفت نزول به آسمان دنيا در هر شب ... اما نبايد پرسيد كه كيفيت نزول او چگونه است؛ زيرا او خالق است و هرگونه بخواهد نزول مى‌كند. ¹

تناقض‌گويى ابن‌تيميه در فهم‌پذيرى قرآن

تعجب اينجاست كه ابن‌تيميه با وجودى كه به آيات متعددى از قرآن براى اثبات فهم‌پذير بودن قرآن تمسك مى‌كند، فهم‌پذيرى حقيقت اسما و صفات خداى متعال را انكار مى‌نمايد؛ با اينكه آيات بسيارى مانند آيات اول سوره حديد، آيات آخر سوره حشر و سوره توحيد و آيات فراوان ديگر در توصيف اسما و صفات خداى متعال آمده است.

او براى اثبات فهم‌پذيرى تمام قرآن به آيات (وَ لَقَدْ ضَرَبْنٰا لِلنّٰاسِ فِي هٰذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ) ²، (قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ) ³، (الر تِلْكَ آيٰاتُ الْكِتٰابِ الْمُبِينِ ) ⁴، (إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ) ⁵ و (وَ تِلْكَ الْأَمْثٰالُ نَضْرِبُهٰا لِلنّٰاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ) ⁶ استدلال كرده و يادآور شده است كه اين آيات، ما را به تعقل، تدبر، تفقه و تفكر در همه قرآن تحريض نموده و هيچ آيه‌اى را استثنا نكرده است. وى براى تأييد نظر خود به اين مقدار هم اكتفا نكرده و در ادامه به آيات (أَ فَلاٰ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كٰانَ )