94توسط جبرئيل بر پيامبر(ص) و محلهايى كه صحابه و ائمه مسلمانان آن را آباد كرده و براى عبرت گرفتن از آن به ديدن و زيارت آنها مىرفتند؛ همواره از كارهايى بوده كه حجاج در سفر حج انجام داده و تا كنون نيز انجام مىدهند.
سخنان و اقوالى كه از گذشتگان نقل شده به اين معناست كه محافظت از آثار پيامبر(ص) از جمله «مسجدالنبى، خانههاى همسران ايشان و منبر نبوى» و ... كارى شرعى است كه عبرت پذيرى و پندگيرى از فوايد آن به شمار مىرود.
فايده دوم: تبرك جستن به آثار نبوى از جمله مساجد، خانهها، چاهها و ...
تبرك جستن به پيامبر(ص) و اشياى وابسته به آن كار مشروعى است كه صحابه، تابعين و ائمه مسلمانان نيز آن را انجام دادهاند. از امام احمد بن حنبل نقل شده كه تار مويى از پيامبر(ص) در اختيار داشت و به آن تبرك مىكرد.
در تبرك به اشياى باقى مانده از پيامبر(ص) علم قطعى و يقين از انتساب آن شىء به پيامبر(ص) شرط نيست، بلكه ظن راجح (احتمال) به انتساب آن نيز مانند ديگر مسائل شرعى كافى است.
در غير اين صورت، امام احمد بن حنبل چگونه علم قطعى داشت كه آن تار مو متعلق به پيامبر(ص) است. حال آنكه ميان او و پيامبر(ص) دو قرنونيم فاصله زمانى بوده است. ماجراى اين تار مو را ذهبى در كتاب «سير اعلام النبلاء» در ذيل زندگىنامه امام احمد بن حنبل به نقل از فرزندش عبدالله، ذكر كرده است.
هنگامى كه از امام احمد بن حنبل درباره تبرك به منبر نبوى سؤال