44اميدواريم اين نوشتۀ هر چند كوتاه، مورد رضاى حق تعالى قرار گيرد و براى شبههزدايى از ذهن خوانندگان گرامى سودمند واقع شود.
فشردۀ مطالب:
اين گفتار در شش عنوان، به ترتيب زير ارائه مىگردد:
1. معناى لغوى و اصطلاحى تبرّك و بركت.
2. پيشينۀ تبرك.
3. تبرك و بركت در قرآن كريم.
4. تبرك در سيرۀ پيامبر(ص).
5. تبرك در سيرۀ مسلمانان.
6. تحليل و نتيجهگيرى.
معناى لغوى و اصطلاحى تبرك
الف) معناى لغوى
تبرك، به معناى بركت جستن و بركت داشتن است و از ريشۀ برك؛ «بَرَكَة» است.
و نيز به معناى زياد و افزون شدن است؛ «و بارك الله الشيء، و بارك فيه و عليه، وضع فيه البَرَكَة».
در روايتى به نقل از ابنعباس آمده است: «البَرَكة الكثرة في كلّ خير» و نيز آورده: «تَبَرَّكتُ به أي تَيمَّنتُ به» و همچنين از قول فرّاء اينگونه آمده است: «و قال الفراء فى قوله تعالى: (رَحْمَتُ اللّٰهِ وَ بَرَكٰاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ ) البركات؛ السعادة». 1