142
و) مستحب بودن دفن در مكانهاى متبرك
از جمله احكامى كه فقيهان براى مكانهاى متبرك بيان كردهاند، مستحب بودن دفن مرده در اين مكانها، براى بهرهمندى از بركاتى است كه بر پيامبران و اولياى الهى نازل مىشود.
ابنقدامه حنبلى در مغنى مىنويسد:
ويستحب الدفن في المقبرة التي يكثر فيها الصالحون والشهداء لتناله بركتهم وكذلك في البقاع الشريفة، وقد روي البخاري ومسلم باسنادهما أن موسى عليه السلام لما حضره الموت سأل الله تعالى أن يدنيه إلى الأرض المقدسة رمية بحجر. 1
مستحب است كه جنازه را در مقبرهاى دفن كنند كه صالحان و شهداى بيشترى در آن دفن شدهاند تا بركت ايشان شامل حال اين جنازه هم بشود و همچنين مستحب است كه در بقعههاى شريف دفن شود؛ [دليل آن است] كه بخارى و مسلم نقل نمودهاند، هنگامى كه مرگ حضرت موسى(ع) فرا رسيد، از خدا خواست [كه مرگ و محل دفنش] به اندازه تير انداختن يك سنگ در نزديك سرزمين مقدس باشد و پيامبر(ص) نيز فرمود: «اگر بودم، قبر او را در كنار كثيب احمر به شما نشان خواهم داد».
بر اين اساس بود كه اصحاب، دوست داشتند كنار پيامبر خدا(ص) دفن شوند و ابوبكر را كنار پيامبر خدا(ص) دفن كردند. عمر نيز دوست داشت در آنجا دفن شود؛ به همين دليل از عايشه اجازه خواست تا آنجا دفن شود. بخارى در صحيح خود نقل مىكند: