110كاملاً موهوم و خيالى است و آنها به دليل عدم شناخت از احوال مردم دچار مبالغه شدهاند.
من در ميان اين آثار نبوى در مدينه منوره زندگى مىكنم و از 40 سال پيش تاكنون به پژوهش در آنها مشغول هستم و تقريباً مطمئنم بيشتر مردمى كه به اين اماكن رفت و آمد مىكنند، تنها با نيت تبرك به پيامبر(ص) و آثار و اماكن منتسب به ايشان، اين كار را مىكنند و اين نيت نيز نيت صحيحى است.
حتى اگر از برخى مسلمانان در كنار اين آثار، كارى مغاير با نيت صحيحشان سربزند، به دليل جهل و نادانى است. آنان به شدت نياز به تعليم آموزههاى دينشان دارند. ارتكاب اين اشتباهات به دليل وجود آثار و اماكن نبوى نيست. اين نكته را مىتوان از اقدام گذشتگان در حفظ و نگاهدارى از اين آثار و اماكن فهميد. گذشتگانى كه نداى تخريب و نابودى اين آثار را به همراه مشرك شدن برخى از مردم در دورههاى مختلف سر ندادند.
چرا از وجود اين آثار و اماكن بهترين استفاده را نكنيم؟ چرا از رفت و آمد مردم به آنها (به ويژه حجاج) براى بصيرت افزايى بهره نگيريم؟ اين كار براى مسلمانان سودمندتر و بابركتتر است. اما اين شيوخ روش جايگزينى عجيبى را انتخاب كردهاند و آن هم تخريب و نابودى آثار نبوى و ريشهكن كردن آن است. آنها اين روش جايگزين را به دليل مفسدهاى موهوم و خيالى كه همان مشرك شدن مردم