144كوه يزدان كه جداكننده قم و ساوه مى‌باشد، قرار داشت. «طايفه سعدوند» از ايلات فارس بودند و در قنوات و دهات‌هاى شرقى قم منزل و مرتع و بيشترشان شتر و گوسفند داشتند. شغل آنها ده‌نشينى و غالباً رعيتى است و بيشتر آنها ثروتمند بودند. درحقيقت آنها از حالت ايلياتى خارج و رعيت‌منش شده بودند. 1
طايفه ديگر كه از ايلات فارس بودند، طايفه گايينى‌ها هستند. آنان در قسمت شمال شهر قم ساكن بودند و مرتع داشتند و به واسطه نزديكى به مراتع شاهسون‌هاى بغدادى، بيشتر اوقات با شاهسون‌ها جدال و نزاع داشتند. طايفه «عبدالملكى» نيز از ايلات فارس و شهرنشين بودند و مراتع آنان در جنوب شهر قم واقع بود.
«طايفه كلهر» از ايلات كرمانشاه بودند و شغلشان خدمت‌گزارى به علما و اعيان شهر بود. طايفه «لشنى» و «كرزه بر» كه اين دو طايفه نيز از ايلات كرمانشاهان و در قم ساكن بودند. شغل آنان كاسبى و زراعت بود. 2 آخرين طايفه «خلج شادقلى» است كه در آبادى شادقلى در حومه شهر قم ساكن بودند و خود را در پناه حمايت حكام و بزرگان قم در آوردند و شغل آنان هيزم‌كشى بود. 3
ب) عراق عجم (سلطان‌آباد)
براى رسيدن به سلطان‌آباد، بايد از قلعه‌اى به قلعه ديگر و از دره‌اى به دره‌ى ديگر عبور كرد. در راه، دهكده‌هاى پروسعت و پهناور ديده