108آبجوهاى دانماركى، كرمانشاه گذرگاه مطمئن آن روز ايران بود. 1 فاصله كرمانشاه تا بغداد و كرمانشاه تا تهران تقريباً مساوى است؛ كرمانشاه سيصد و پنجاه و چهاركيلومتر از بغداد و چهارصد و دو كيلومتر از تهران فاصله دارد. در اين فاصله منزلهاى ديگرى هست كه نخستين آن ماهيدشت است كه چهار فرسخ تا كرمانشاه فاصله دارد و از ماهيدشت تا هارونآباد شش فرسنگ فاصله است. مىتوان گفت در هارونآباد، رباطى كه در تابستان و زمستان سبب آسايش زوار باشد، وجود ندارد. رعاياى هارونآباد براى منفعت خود هميشه اسب خسته زوار و مسافران را با اسب فربه عوض مىكردند و مقدارى پول سرمىگرفتند. 2
از هارونآباد تا كرند چهار فرسخ و راهش، هموار و بىسنگ است و در راه درختهاى بلوط بسيار وجود دارد و رهگذر، آن راه را به آسانى مىگذراند. 3 خانههايى از چوب براى زوار و مسافران در راه ساختهاند كه كاروانيان در آنجا فرود مىآمدند. 4 كرندىها كه يكى از طوايف منطقه قصرشيرين هستند، چخماقسازند. چخماقهاى اينجا را به سوى داغستان و لگزى مىبردند. 5 در اوايل قاجاريه، برنج و ذرت از محصولات طايفه گوران بود كه بهترين برنج منطقه را براى صادرات به عراق عرب با