82شهامت على(ع)، در دل مؤمنان، عشق و اميد مىآفريد؛ اما امروز كه دلمان در نبود تو سخت گرفته است و دستمان از دامن على(ع) و فرزندش كوتاه است، حاكمان مدينه تو، حتى شنوايى ما را هم از حَظِّ شنيدن اسم مولا محروم كرده و با اذان بدون شهادت به ولايت اميرالمؤمنين(ع)، جرعه اصلى ايمان را براى رفع تشنگى از ارواح مشتاق ما دريغ مىكنند.
يا رسول الله! امروز كه مخالفان اهل بيت، عرصه را بر امت تو تنگ كردهاند، دل مؤمنان فقط به فرمايش پروردگار گرم است كه فرمود به زودى آنها را دوبار عذاب مىكند و پس از عذاب آنها در دنيا، به سوى عذاب آخرت بازشان مىگرداند:
(وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرٰابِ مُنٰافِقُونَ وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفٰاقِ لاٰ تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلىٰ عَذٰابٍ عَظِيمٍ ) (توبه: 101)
و از [ميان] اعراب باديهنشين كه اطراف شما هستند، جمعى منافقاند و از اهل مدينه [نيز] گروهى سخت به نفاق پايبندند. تو آنها را نمىشناسى، ولى ما آنها را مىشناسيم. به زودى آنها را دو بار مجازات مىكنيم [:مجازاتى با رسوايى در دنيا و مجازاتى به هنگام مرگ]؛ سپس به سوى مجازات بزرگى [در قيامت] فرستاده مىشوند.
آرى، فقط پروردگار عمق كينه و دشمنى منافقان و دشمنان ولايت را مىداند؛ دشمنانى كه امروز، شمشيرها را از رو بستهاند و هر فريادى را