69سال 66 ه .ق را تاريخ آن دانستهاند. 1
در جبهه باطل، بزرگان بنياميه و عاملان قتل امام حسين(ع) حاضر بودند. افرادى مانند ابن زياد كه كردارش بر هيچكس پوشيده نيست، «حصين بن نمير»، كه مانع شد امام از فرات آب بردارد و كسى كه روز عاشورا تيرى به دهان مبارك امام حسين(ع) افكند و امام او را نفرين كرد، «شرحبيل بن ذى الكلاع» از ديگر معاندان خاندان پيامبر بود. در جبهه حق، شخصيت برجسته ابراهيم، فرزند مالك اشتر قهرمان بود كه براى انتقام خون امام حسين(ع) قيام كرده بود.
ابراهيم شب را با آمادهسازى براى اين پيكارِ سرنوشتساز سپرى كرد و چشمانش بر هم نيامد. او براى اينكه غافلگير نشود، نگهبانى اردوگاه را شدت بخشيد. با وجود تأكيد «عمير ابن حباب» بر حمايت از سپاه كوفه، ابراهيم به سخن او اعتماد نكرد و احتياط لازم را براى رويارويى با سپاه شام، از «قيسى» و «يمانى»، اتخاذ نمود، تا خود را از هر خدعه و نيرنگى حفظ نمايد. 2گفتنى است شمار سپاه شام از سپاه كوفه بيشتر بود كه بر روحيه سربازان كوفى اثر نامطلوبى مىگذاشت. اگر ايستادگى قاطع ابراهيم و ترغيب سپاه كوفه بر مقاومت و