63سبب شورش آنها برضد مختار، بيرون رفتن ابراهيم از كوفه و اندك بودن ياران وى در شهر بود. بنابراين ابراهيم ناچار بود، خلأ موجود را پركند و نگذارد به اين سرعت، دستاوردهاى قيام از بين برود.
ابراهيم توانست زمانى كه مختار در موقعيت خطرناكى قرار داشت، خود را به كوفه برساند و حلقه محاصره دارالاماره را كه اشراف كوفه ايجاد كرده بودند، بشكند. اين نكته گفتنى است كه مختار با شورشيان گفتوگو و مذاكره كرد تا زمان لازم براى بازگشت ابراهيم، فراهم آيد. مختار افزون بر نبردِ بىپروا در برابر اشراف كوفه، با اتخاذ سياست وقتكشى، كياست خود را براى فائق آمدن بر توطئه دشمن نشان داد. تدبيرى كه كارساز شد و موفقيت را در پى داشت.
ابراهيم و يارانش، شب هنگام وارد كوفه شدند و در مسجد به استراحت و تجديد قوا پرداختند و نماز صبح را با مختار اقامه كردند و به سخنرانى او نيز گوش فرادادند. 1
بازگشت ابراهيم به كوفه، موضع مختار ثقفى را در قبال اشراف كوفه تغيير داد و او به پشتوانه ابراهيم، درصدد تنبيه آنان برآمد. در مقابل، اشراف كوفه نيز به تاكتيك نظامى خاصى روى آوردند؛ اينگونه كه با ابراهيم و مختار هرگاه كنار هم هستند، نجنگند. قبايل ربيعه و مضر، يعنى عرب عدنانى (شمالى) در يك