47شود؛ زيرا ابراهيم اشتر شب سه شنبه دوازدهم ربيعالاوّل سال 66 ه .ق پس از نماز مغرب با جمعى از يارانش درحالىكه مسلح بودند به سوى منزل مختار رهسپار شدند.
ابراهيم در مسير عبور، با مأموران امنيتى والى كوفه رويارو شد و آنان راه را بر ابراهيم بستند. در اين هنگام، ابراهيم، برقآسا نيزه يكى از مأموران حكومتى را گرفت و با حمله به «اياس بن مضارب» رئيس پليس كوفه و فروكردن نيزه در گلويش، وى را نقش بر زمين ساخت. در پى آن ديگر مأموران شاهد اين صحنه، وحشتزده متوارى شدند و ماجرا را به «عبدالله بن مطيع» حاكم كوفه گزارش دادند.
ابراهيم به سرعت خود را به مختار رساند و او را از قتل اياس بن مضارب آگاه ساخت. آنان پس از تبادل نظر تصميم گرفتند از اين فرصت استفاده و قيام را شروع كنند. بنابراين مختار تصميم گرفت در همان شب قيامش را با شعار «يالَثاراتِ الحُسَيْن» آغاز كند. 1
مطابق گزارشى، هنگامىكه عبدالله بن مطيع، كه از جانب «عبدالله بن زبير» به فرماندارى كوفه منصوب شده بود، نشانههاى وقوع قيام مختار را مشاهده كرد، روز دوشنبه دوازدهم ربيع الاول حكومت نظامى اعلام كرد. غروب همان روز بود كه طبق معمول روزهاى پيش، ابراهيم پس از نماز، به سوى منزل