80
گفتار دوم: ادله اقوال
1. ادله قول دوم: (لزوم تحرى مكان جمره سابق از حيث طول يا از لحاظ طول و عرض)
مىتوان از فحواى كلمات قائلين به اين قول استفاده كرد، كه اين أعلام، جمراتى را كه به شكل پيش از توسعه 1398 هجرى قمرى (1356 - 1357 هجرى شمسى) و توسعه اخير وجود داشت و تصاويرى از آن، كه از عهد عثمانى تا به حال مانده، همان شكل اصلى جمرات زمان معصومين(عليهم السلام) مىدانند كه سينه به سينه و نسل به نسل مكان و موقعيت آن به مسلمانان منتقل شده است و نسبت به جمره بودن مقدار زائد بر طول و عرض آن تشكيك مىكنند. ولى برخى با توجه به توسعه جمرات در سال 1356 هجرى شمسى - كه يك طبقه بر جمرات قديم افزوده شده و ارتفاعشان نيز با همان عرض سابق اضافه گشت - بين زيادى طولى و عرضى تفاوت قائل شدهاند و مىفرمايند كه زيادت در طول، برخلاف زيادى در عرض، مانع از صدق عرفى جمره به جمرات جديد نيست، درحالىكه گروه دوم زيادى در طول و عرض را منافى با صدق جمره بر قسمتهاى زياد شده مىدانند. 1
به هر حال از جمله استدلالهايى كه مىتوان براى قول دوم يافت، از اين قرار است:
الف) انتقال شفاهى محل و محدوده جمرات
محل جمرات سينه به سينه به ما منتقل شده و سيره قطعيه مسلمين بر آن دلالت دارد 2و در كلمات اصحاب مانند شيخ انصارى نيز همان جمرات با خصوصيات تصويرهاى موجود قابل استفاده است و مسلمانان اهتمام داشتهاند كه شكل مشاعر به همان سبك اصلى حفظ شود؛ بنابراين با رمى به غير مواضع، يقين به ابراء ذمه از تكليف نمىشود. 3