235در اين سند همه راويان جز دو راوى ثقهاند؛ 1 اين دو راوى يكى هيثم بن مسروق است - كه توثيق صريح ندارد - و ديگرى مالك بن اعين جهنى است كه عليرغم نام برده شدن در كتب رجالى، مدح و توثيق نشده است. 2 بنابراين بايد از طرق عامه براى توثيق آنان تلاش كرد.
كثرت نقل اجلّايى چون احمد بن محمد بن عيسى اشعرى 3 و حسن بن محبوب 4 و سعد بن عبدالله اشعرى 5 و محمد بن حسن صفار 6 از هيثم ابن ابى مسروق، و نقلهاى ابن ابىعمير 7 و عبدالله بن مسكان 8از مالك بن اعين، دليل بر وثاقت اين دو راوى است؛ هرچند به وثاقتشان تصريح نشده است.
نقل اين روايت در كتاب شريف «فقيه»، هرچند به صورت مرسل 9، با توجه به گواهى