198 بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَيْلِ عَنْ أَبِي الصَّبَّاحِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللهِ(ع) فِي قَوْلِ الله - عَزَّ وَ جَلَّ - وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللهِ فِي أَيّامٍ مَعْلُوماتٍ قَالَ: «هِيَ أَيَّامُ التَّشْرِيقِ». ¹

از امام در مورد اين آيه پرسيدم، فرمود: «اين ايام، ايام تشريق است».

چهار - زيد شحام

أَبِي رَحِمَهُ الله قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الصَّلْتِ عَنْ عَبْدِاللهِ بْنِ الصَّلْتِ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ زَيْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللهِ(ع) فِي قَوْلِ اللهِ - عَزَّ وَ جَلَّ - وَ اذْكُرُوا الله فِي أَيّامٍ مَعْدُوداتٍ قَالَ: «الْمَعْلُومَاتُ وَ الْمَعْدُودَاتُ وَاحِدَةٌ وَ هِيَ أَيَّامُ التَّشْرِيقِ». ²

از امام در مورد آيه فوق پرسيدم، فرمود: «ايام معلومات و معدودات يكى است و همان ايام تشريق است».

در اين روايات امام معصوم(ع) در تبيين آيه شريفه و تفسير فرمان الهى بر ذكر الله در ايام معدودات، آن را به تكبير گفتن در ايام تشريق تفسير كردند و به صراحت مخاطبان اصلى آيه را حجاجى كه از عرفات به منا كوچ مى‌كنند، مى‌داند و ايام معدودات را ايام تشريق معرفى مى‌كند.

اشكال بر استدلال

نهايت چيزى كه از آيه شريفه با دو تقرير قابل استفاده است، حضور در منا در ايام تشريق به مقدارى است كه بقا در منا و ذكر خدا در آن وقت امكان داشته باشد، اما اين حضور در شب باشد يا در روز، به اندازه نيمه اول يا نيمه دوم شب باشد، يا تنها قسمتى از نيمه اول يا دوم؟ آيه اشاره‌اى به آن نكرده است و نسبت به وجوب بيتوته در منا به مقدارى كه ذكر شده مجمل است. ³ بنابراين بايد گفت كه دليل بر مدعا دلالت نمى‌كند.