195ابن‌ادريس حلى نقل شده است. ¹ براساس اين قول، بيتوته در خارج از منا مطلقاً جايز نيست و اگر كسى از آن تخلف كند، واجب است كه گوسفندى بكشد.

برخى از فقيهان ضمن اشكال در مسئله، احتمالات ديگرى را نيز مطرح كرده‌اند كه از جمله آنان مى‌توان به أعلامى چون سبزوارى ² اشاره كرد كه احتمال داده‌اند كه آنچه بعد از زيارت واجب است، عدم بيتوته در مكه است نه بيتوته در منا، كه چون به صورت احتمال مطرح شده و نه فتوا و قائلى ندارد، به آن نمى‌پردازيم.

گفتار دوم: ادله شرعيه اقوال در بيتوته در منا

ادله قول اول: وجوب بيتوته

مى‌توان در كتب فقهى استدلال به كتاب، سنت، اجماع و سيره مسلمين را بر وجوب بيتوته - در ليالى تشريق - در منا يافت.

1. استدلال به قرآن كريم

(وَ اذْكُرُوا اللّٰهَ فِي أَيّٰامٍ مَعْدُودٰاتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاٰ إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلاٰ إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقىٰ وَ اتَّقُوا اللّٰهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ) ³

و خدا را در روزهاى معيّنى (روزهاى 11 و 12 و 13 ماه ذى‌حجه) ياد كنيد، و هركس شتاب كند، [و ذكر خدا را] در دو روز انجام دهد، گناهى بر او نيست، و هر كه تأخير كند، [و سه روز انجام دهد نيز] گناهى بر او نيست؛ براى كسى كه تقوا پيشه كند، و از خدا بپرهيزيد و بدانيد شما به سوى او محشور خواهيد شد.