180عبدالله بن سنان مى‌گويد از امام صادق(ع) پرسيدم معناى كلام خدا ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ چيست؟ فرمود: «كوتاه كردن سبيل و ناخن‌هاست».

وَ عَنْهُ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ نُصَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ ابْنِ أَبِي‌عُمَيْرٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ الْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِاللهِ(ع) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ التَّفَثِ، قَالَ: «هُوَ الْحَلْقُ وَ مَا فِي جِلْدِ الْإِنْسَانِ». ¹

حلبى مى‌گويد از امام صادق پرسيدم تفث چيست؟ فرمود: «تراشيدن سر و چيزهايى كه در پوست انسان است».

2. سيره

سيره قطعيه متشرعه متصله به معصوم، بر ضرورى بودن حلق يا تقصير در حج براى همه مسلمانان.

3. ادعاى اجماع علامه حلى ²

4. روايات

مرحوم صاحب جواهر براى اثبات وجوب حلق از روايات، به چهار دسته روايت تمسك كرده است. ³

الف) رواياتى كه حلق را بر ملبد (كسى موهايش را با صمغ و مانند آن آغشته كرده است) و صروره متعين و بر ديگران تخييرى مى‌داند. مانند:

الْكُلَيْنِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِاللهِ(ع): «إِذَا عَقَصَ الرَّجُلُ رَأْسَهُ أَوْ لَبَّدَهُ فِي الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ، فَقَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْحَلْقُ». ⁴