168از احمد هستند، شامل ثقاتى چون احمدبن ادريس اشعرى و محمد بن يحيى العطار و على بن ابراهيم بن هاشم است. ¹ على بن نعمان و سعيد اعرج نيز توثيق دارند. ² بنابراين روايت تصحيح مى‌شود.

دلالت روايت

در اين روايت، امام در مقام بيان احكام حج و افاضه و وقوف اضطرارى بانوان، وظيفه آنان را پس از انجام رمى جمره عقبه و پيش از رفتن به مكه، تقصير مى‌شمارد. جملات

«فَلْيَأْخُذْنَ مِنْ شُعُورِهِنَّ وَ يُقَصِّرْنَ مِنْ أَظْفَارِهِنَّ» طلب است و ظهور در وجوب دارد و سياق هم موافق آن است. مرحوم كاشف اللثام ³ و مرحوم صاحب جواهر ⁴ به اين روايت، براى حكم مذكور استناد كرده‌اند.

دو - روايت ابن مسكان از ابى‌بصير

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي‌بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِاللهِ(ع) يَقُولُ: «لَا بَأْسَ بِأَنْ يُقَدَّمَ النِّسَاءُ إِذَا زَالَ اللَّيْلُ، فَيَقِفْنَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ سَاعَةً، ثُمَّ يُنْطَلَقُ بِهِنَّ إِلَى مِنىً فَيَرْمِينَ الْجَمْرَةَ، ثُمَّ يَصْبِرْنَ سَاعَةً ثُمَّ يُقَصِّرْنَ وَ يَنْطَلِقْنَ إِلَى مَكَّةَ فَيَطُفْنَ، إِلَّا أَنْ يَكُنَّ يُرِدْنَ أَنْ يُذْبَحَ عَنْهُنَّ، فَإِنَّهُنَّ يُوَكِّلْنَ مَنْ يَذْبَحُ عَنْهُنَّ» وَ رَوَاهُ الْكُلَيْنِيُّ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَبْدِاللهِ بْنِ مُسْكَانَ مِثْلَهُ. ⁵

شنيدم امام صادق(ع) مى‌فرمود: «مانعى ندارد كه زنان اعمالشان را جلو

بيندازند و اندكى در مشعر توقف كنند، سپس آنها را به منا ببرند تا رمى كنند و پس از ساعتى تقصير كرده و به سوى مكه براى طواف بروند، مگر اينكه بخواهند از