120درباره قاسم بن هاشم (551 - 557 ه .ق) نيز تقريباً همه منابع متفقند كه او با فاطميان رابطه بهترى داشت و اختلافات او با عباسيان به درگيرى ميان شريف مكه با حاجيان عراقى در موسم حج سال 556 ه .ق انجاميد. 1
ماجراى درگيرى عراق و مصر بر سر خطبهخوانى در مكه با از ميان رفتن دولت فاطميان در سال 567 ه .ق و جاىگزينى ايوبيان سنى مذهب كه خلافت عباسى را به رسميت مىشناختند، به پايان رسيد. پيش از آن نيز با شروع اختلافات خلفاى عباسى با سلجوقيان كه به درگيرى ميان مسترشد بالله عباسى (512 - 529 ه .ق) با سلطان مسعود سلجوقى انجاميد، از تمركز سلجوقيان بر مسائل مربوط به حج و حرمين كاسته شد. در اين سالها، مدتى حجگزارى ايرانيان به دليل اينگونه جنگها تعطيل شد. بعد از آنكه در پى ضعف سلجوقيان، قدرت سياسى عراق به طور كامل به دست خلفاى عباسى افتاد، مسائل مربوط به حجاز نيز از حيطه قدرت سلجوقيان خارج شد و خلفا به گسترش نفوذ خود بر حرمين ادامه دادند.
سنجر، آخرين سلطان قدرتمند سلاجقه بود كه به سبب پيدايش رقيب (خوارزمشاهيان)، توجه خود را به شرق معطوف كرد. افزون بر آن، سلاجقه در نتيجه منازعات بر سر جانشينى به سراشيب سقوط افتاده بودند. ارتباط و نفوذ آنان در حرمين به حداقل ممكن رسيد. در اين زمان، خلفاى عباسى به تجديد قوا پرداختند و به تدريج، درصدد حذف سلجوقيان برآمدند و روابط خود را با حجاز احيا مىكردند.
نام و مدت زمامدارى سلجوقيان
- ركن الدوله ابوطالب طغرل بن ميكاييل بن سلجوقى (429 - 455ه .ق)؛
- آلب ارسلان محمد بن چغرى (455 - 465ه .ق)؛