231افتخار تو مديون اوست. پس تو اگر خواستى، گوشتش را بخور (غيبتش را بكن). اما از آن گوشت، به اين سگ و امثال آن نده. (اجازه نده آنها از او بد بگويند). متوكل به خوانندگان گفت: همه با هم بخوانيد:

غارالفتى لابن عمّه رأس الفتى فى حِرّ أمّه

اين جوان براى پسر عمويش به غيرت درآمد و خشمگين شد. سر اين جوان، در فلان‌جاى مادرش باد!!! ¹

مجلس متوكل، بسيار ناپاك و پر از كينه‌توزان به امام على(ع) و دشمنان ايشان بود؛ افرادى مانند على بن جهم، عمر بن قرح، ابى السمط كه از فرزندان مروان ابن ابى حفصه بود، عبدالله بن محمد هاشمى و ديگر دشمنان امام على(ع).

اين اشخاص، متوكل عباسى را از علوى‌ها مى‌ترساندند و او را به دورى كردن و خوددارى نمودن و بدرفتارى و توهين كردن به اهل بيت(عليهم السلام) و علوى‌ها سفارش مى‌كردند. تنفر متوكل عباسى فقط به اهل بيت(عليهم السلام) و دوستداران ايشان منحصر نمى‌شد. بلكه آن دسته از خلفاى عباسى كه به علوى‌ها اظهار رغبت و تمايل مى‌كردند، دربرمى‌گرفت.

بدون شك، اين گونه رفتارها، او را به پايان خلافتش نزديك مى‌ساخت. پس از اقدام شرم‌آور او درباره تخريب قبر امام حسين(ع)، بغدادى‌ها روى ديوارها درباره او ناسزا نوشتند. شاعران نيز او را نكوهش كردند كه در رأس آنان، دعبل خزاعى قرار داشت. ² ابن سكيت يا بسّامى نيز در اين‌باره گفته است:

- تالله إن كانت امية قد أتت قتل ابن بنت نبيها مظلوماً

به خدا قسم! اگر قبيله بنى‌اميه مرتكب قتل مظلومانه پسر دختر پيامبرشان شدند،