222برخى از منابعى كه در پاورقى كتاب خود آورده است، گفته است: «برخى از منابع اشاره كردهاند كه: هارون الرشيد گنبدى را روى قبر اميرمؤمنان(ع) ساخته است و يك خزانه و ايوان را در آنجا تأسيس نموده است».
محمدجواد فخرالدين، در كتاب «تاريخ النجف الأشرف حتى نهاية العصر العباسي» مىگويد:
اما درباره ابن طحالى كه در اين روايت، نامش ذكر شده است، بايد گفت: سيد تحسين الموسوى، در پاورقى صفحه 145 از كتاب «الفرحة» با تحقيقش از «مستدركات الرجال»، جلد2، صفحه 372، زندگىنامه ابن طحال را آورده است؛ درحالىكه زندگىنامه او نزد سيد تحسين، داراى ابهام مىباشد. سيد تحسين الموسوى مىگويد: «ابن طحال همان «حسن بن حسين بن طحّال مقدادى» است كه شيخ نمازى درباره او گفته است: على بن طحال خادم بارگاه مولايمان اميرمؤمنان(ع) بود».
خواننده محترم ميزان ابهام در زندگىنامهاش را مشاهده مىكند. او حسن بن حسن است و نزد شيخ نمازى، على بن طحال است. زندگىنامه او نزد دكتر حسن الحكيم نيز داراى ابهام است؛ زيرا وى مىگويد: «او، خادم مرقد مطهر امام على(ع) بود». 1 در قرن پنجم هجرى، بدون آنكه به منبع اين خدمتكارى يا تاريخ آن يا سندى كه آن را تأييد نمايد، اشاره كند. همچنين ايشان در همين كتاب 2، زندگىنامه خاندان آل طحّال را آورده است و خدمتكارى مرقد مطهر امام على(ع) را به آنها نسبت داده است، بدون ذكر سندى كه درخور استناد باشد؛ بهجز مطلبى كه در «ارجوزة» محمد السماوى آمده است كه بر آن بهعنوان منبعى جهت خدمتكارى آل طحّال تكيه شده است؛ چنانكه ما در زندگىنامه فخرالدين، به نقل از «المستدركات»، او را يكى از خادمان حرم مطهر ديديم.