148 كرديم كه انگار زلزلهاى با صداى غرش رعد اتفاق افتاد. ساختمان زيارتگاه به جز بخش اندكى از آن ويران شد و لاشههاى آن در هوا به پرواز درآمد و بر اراذل و اوباشى كه به آنجا رفته بودند، فروريخت و همه آنان، كه تعدادشان حداقل سى نفر برآورد مىشد، كشته شدند. جسد برخى از آنها از زير آوار بيرون آورده شد. اما جسد ساير آنها را از ترس اينكه بعضى از مهمات جنگى هنوز منفجر نشده باشد، در آنجا رها كردند. 1
«عبدالرحمان كيالى»، كه پس از اين حادثه از زيارتگاه بازديد كرده، درباره وضعيت بنا نوشته است:
انفجار، بيشتر بخشهاى بنا را تخريب كرده است و چيزى جز ديوارهاى فروريخته، گنبدهاى ويرانشده و سنگهاى شكسته پراكنده باقى نمانده است... . بقاياى ديوارهاى تالار و گنبد مرتفع آن، راهروها و اتاق مجاور آن، آشپزخانه، حمام، توالتها و سنگهاى بسيارى كه به اطراف زيارتگاه پرتاب شده بود و روى آن كتيبههايى قديمى وجود داشت نيز به چشم مىخورد. ورودى حرم زيارتگاه و راهرو و اتاقهاى مجاور آن، به طور كامل از بين رفته، و سنگها و خاكهاى آن در صحن افتاده است. ستونهاى محراب نيز كه از مرمر سفيد است، آنجا افتاده است. 2
سنگى كه حاوى آثار خون امام حسين(ع) بود، در اين حادثه آسيبى نديد و پس از آن، به زيارتگاه محسن انتقال يافت و كنار قبر وى قرار داده شد. 3 پس از اين حادثه،