138 پس از حمله مغول، اهميت خود را از دست داد. در قرون اخير نيز ساكنان بالس به روستاى مسكنه مهاجرت كردند. پس از تأسيس سد فرات و تشكيل درياچه «اسد»، بيشتر ويرانههاى اين شهر به زير آب درياچه فرو رفت و تنها بخش اندكى از آن، از آب درياچه بيرون مانده است.
مزار رأس الحسين(ع) در بالس، ميان يك قبرستان قديمى روى تپهاى قرار دارد كه از سه سمت، با آبهاى درياچه اسد احاطه شده است و اطراف آن، برخى ويرانههاى بالس ديده مىشود. بيشتر قبرهاى موجود در قبرستان، با قطعه سنگهاى باقىمانده از ويرانههاى شهر ايجاد شده است. مزار رأسالحسين(ع) نيز به صورت قبرى است كه در واقع از پوشش سنگى شكسته شده از تابوتهاى دوره روم يا بيزانس تشكيل شده است. اين قبر كه در فضاى باز قرار دارد، نزد اهالى منطقه به «مقام حسين» يا «مقام حسن و حسين» شناخته مىشود. (تصوير 69)
«على بن ابىبكر هروى» در كتاب خود به وجود زيارتگاهى به نام «مشهد الحجر» (زيارتگاه سنگ) در بالس اشاره كرده است كه گفته مىشده، سر امام حسين(ع) را هنگام عبور اسراى اهلبيت، روى آن گذاشتهاند. 1 به عقيده نگارنده، زيارتگاه مورد اشاره هروى، مىتواند انطباقپذير بر مزار مورد نظر باشد كه تاكنون با وجود متروكه شدن شهر بالس، نزد اهالى منطقه انتساب خود را به امام حسين(ع) حفظ كرده است.
گفتنى است كه در منابع تاريخى، به عبور كاروان اسراى اهلبيت(عليهم السلام) از بالس اشاره نشده است. اما اين مسئله دليل بر نبودن چنين احتمالى نيست. بلكه علت اشاره نكردن منابع تاريخى به اين موضوع، كمبود آگاهىهاى تاريخى درباره مسير كاروان اهلبيت(عليهم السلام) از كوفه تا شام و شهرهاى محل عبور آنهاست. با در نظر گرفتن نقشه تقريبى مسير كاروان اسراى اهلبيت(عليهم السلام) و احتمال عبور آنها از شهرهايى مانند موصل،