308شود تا جهت عزيمت از راه دريا بروند. استدعا دارد كه چون حجاج مرقومه، امروز در هر دو محل هستند، مساعده لازمه متمنى است [كه] جائز بودن يا نبودن عزيمت آنها به طريقى كه خود درخواست دارند، سريعا اطلاع داده شود.
DH. ID: 19/87-1
تاريخ: 15 تشرين ثانى 1326
215. قرنطينه حجاج
به حضرت خليفه مسلمين در دَرعيه
سه ماه بيشتر است كه ما از مملكت خود دور شده‌ايم و در اثناى راه در فلّوجه پنج روز و در ابوكمال نيز پنج روز كه جمعاً ده روز است، در قرنطينه در انتظار مانديم. با چنين مشكلاتى در راه رفتن به مسكنه، مفتش صحيّه حلب از طرف طبيب رفيق، مانع از رفتن ما شد. در معاينه‌اى كه انجام شد، در هيچ كدام از ما بيمارى كشف نشد؛ ولى در تلگراف رسيده از دارالسعادت آمده است كه بايد ده روز ديگر در قرنطينه منتظر بمانيم و بعد نيز كه از اين قرنطينه آزاد شديم، بايد قافله قافله زير نظارت طبيه به سوى مقصود برويم. و نيز امر شده براى رفتن به ولايت حلب، بايد از صحراها و روستاها، همراه با مأمور عبور كنيم و به ايستگاه حمدانيه سوق داده شويم. حال پنج روز است در اينجا مانديم و زير پايمان گل و لاى، شل شده و از بالاى سرمان آب باران فرو مى‌ريزد. خدا مى‌داند چه مى‌كشيم. اگر بدين منوال بگذرد، بى‌شك همه آذوقه و لوازم ما از بين مى‌رود و بالطبع نمى‌توانيم به حج، اين مقصد والا برسيم؛ يا بايد به كشورمان بازگرديم يا براى توفيق به اصول مرعى‌الاجرا به دول متحده عمومى ملتجى شويم تا بعد از اتمام مدت قرنطينه، ما را آزاد كنند و از راه دريا به اسكندريه رفته و خارج شويم.
DH. ID: 19/87-1
تاريخ: 4 تشرين ثانى 1326