155مكرمه، مطلع بود. بر مبناى اقتضاى مودتى كه بين دولتين جارى است، مشير بغداد جناب رشيدپاشا، مشاراليها را از عزيمت به مكه مكرمه بازداشت. جناب رشيدپاشا كاتب مجلس خود به نام محمدافندى را مأمور كرد تا اولاً ملايمتاً و ثانيا اگر قبول نكند، حكماً وى را از اين فكر و خيال سفر منع كند و به خانهاش بازگرداند.
افندى مؤمىاليه به حسب مأموريت، كيفيت را ابلاغ كرد. در اين امر، مكرراً بين والى مشاراليه و قونسول مؤمىاليه، انطباقاتى واقع شد. آخرالامر مشاراليه نيز حق ماندن يا رفتن ايشان را با توضيحات كتبى براى كنسول ارسال كرد. سرانجام امناى دولت ايران رفتن مشاراليها به مكه مكرمه را خواستار شدند. اين حال به والى مشاراليه و شهبندر مؤمىاليه با تذكره اطلاع داده شد. يك صورت تذكره مذكوره نيز بر مبناى منظور عالى با توضيحات كتبى ارسال شد. اگرچه بين امناى دولت ايران و بين دولت عليّه هماهنگى و اتحاد موجود است، ولى دولت ايران با توجه به آن موداتى كه متعلق به آنها بود، اين حركت را هيچ وقت پيشبينى نمىكرد. اين حق دولت ايران است و هيچ كس نبايد اجازه دهد در امور داخليش اينقدر مداخله كنند. اين وضعيت، دخالت دولتهاى ديگر را دعوت مىكند. اولاً پاشا و شهبندر مشاراليه بر مبناى مسافات موجود بين دول عليشه، از عزيمت مشاراليها ممانعت كنند و نيز با وجود موافقت واقع شده در خصوص عزيمت مشاراليها و يا ماندنش در آنجا از ذات عالى ايشان سؤال شد. دولت عليّه از اين به بعد نيز به شرايط دوستى دولتى دقت خواهد كرد و مداخله ديگران را در حق مصالح امناى سلطنت دولت ايران قبول نخواهد نمود. در حق مصالح و امورات ايران، لازم است دولت عليّه بيشتر مطالعه و دقت كند كه به موجب هر امور، از اتحاد طرفين اطمينان حاصل شود. 21. ذىالقعده. 1269.
جواب دولت عثمانى:
والده محترم نواب عباسميرزا كه قصد داشت به حج شريف و ولايت بغداد تشرف يابد، از التماس كردن منع شدند. از طرف امناى معال ايران تذكرههايى در تاريخ