1) . انعام: 50 و 59؛ نمل: 65؛ اعراف: 188؛ يونس: 20.

2) . آل‌عمران: 49 و 179؛ جن: 26 و 27.

3) . روم: 2 -4؛ قصص: 85؛ فتح: 27.

4) . حُذَيْفَةُ بن الْيَمَان: او مدعى بود كه از طريق پيامبر خدا، علمِ به آنچه تا روز قيامت اتفاق خواهد افتاد، فرا گرفته است. او مى‌گفت: «عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي رَسُولُ الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا هُوَ كَائِنٌ إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ...» ؛ «پيامبر(ص) به من خبر داد از آنچه تا روز قيامت اتفاق خواهد افتاد». همچنين: «قَالَ حُذَيْفَةُ بن الْيَمَانِ وَالله إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِكُلِّ فِتْنَةٍ هِيَ كَائِنَةٌ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَ السَّاعَةِ...»؛ «به خدا سوگند! من از همه مردم آگاه‌ترم به هر فتنه‌اى كه از امروز تا قيامت واقع مى‌شود». «عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامًا مَا تَرَكَ شَيْئًا يَكُونُ فِي مَقَامِهِ ذَلِكَ إِلَى قِيَامِ السَّاعَةِ إِلَّا حَدَّثَ بِهِ حَفِظَهُ مَنْ حَفِظَهُ وَنَسِيَهُ مَنْ نَسِيَهُ...»؛ «پيامبر(ص) ميان ما به پاخواست و از آنچه تا روز قيامت اتفاق خواهد افتاد، خبر داد. بعضى آن را حفظ كردند و بعضى فراموش نمودند. همچنين عَمْرُو بن أَخْطَبَ أَبُو زَيدٍ الأَنْصَارِى مى‌گويد: «صَلَّى بِنَا رَسُولُ الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَجْرَ وَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَخَطَبَنَا حَتَّى حَضَرَتْ الظُّهْرُ فَنَزَلَ فَصَلَّى ثُمَّ صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَخَطَبَنَا حَتَّى حَضَرَتْ الْعَصْرُ ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى ثُمَّ صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَخَطَبَنَا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ فَأَخْبَرَنَا بِمَا كَانَ وَبِمَا هُوَ كَائِنٌ فَأَعْلَمُنَا أَحْفَظُنَا »؛ «پيغمبر(ص) نماز صبح را خواند. سپس بالاى منبر رفت و خطبه‌اى خواند كه تا ظهر ادامه پيدا كرد. بعد نماز ظهر را خواند. سپس منبر رفت تا موقع عصر. سپس پايين آمد و نماز عصر را به‌جاى آورد. سپس منبر رفت و خطبه خواند تا غروب آفتاب. او به ما خبر داد از آنچه واقع شده و واقع خواهد شد و آگاه‌ترين ما كسى بود كه حفظ او از همه بيشتر بود. ر.ك: صحيح المسلم، ج8، صص172 و 173. همچنين ترمذى در سنن خود، گروهى از صحابه را نام مى برد كه علمِ به آنچه را تا روز قيامت اتفاق خواهد افتاد، فراگرفته‌اند. وى مى‌نويسد: «قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِى الْبَابِ عَنْ حُذَيْفَةَ وَأَبِى مَرْيَمَ وَأَبِى زَيْدِ بن أَخْطَبَ وَالْمُغِيرَةِ بن شُعْبَةَ وَذَكَرُوا أَنَّ النَّبِىَّ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَهُمَ بِمَا هُوَ كَائِنٌ إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ. وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ». ر.ك: الجامع الصحيح سنن الترمذى، محمد بن عيسى أبو عيسى الترمذى السلمى، ج3، ص328..