25همچنين «شهرستانى» در اين زمينه مىنويسد:
الخلاف الخامس في الامامة و أعظم خلاف بين الأمة خلاف الإمامة إذ ما سلّ سيف في الإسلام على قاعدة دينية مثل ما سلّ على الإمامة في كلّ زمان. 1
اختلاف پنجم در مسئله امامت است كه بزرگترين اختلاف ميان امت اسلامى است؛ زيرا در هيچ مسئلهاى در اسلام همانند امامت شمشيرها برهنه نگشته و خونريزى صورت نگرفته است.
امامت عبارت است از رياست بر عموم مسلمانان در امور دنيا و دين آنان بهعنوان خليفه و نيابت از پيغمبر(ص).
و عجيب آنكه تعريف ياد شده براى امامت مورد اتفاق ما و مخالفين است. با اين حال هيچيك از خلفا و ائمّه آنان به مجموع اوصاف ياد شده در تعريف امامت متَصَف نيستند. زيرا رياست در امور دين به هر حال متوقّف است بر آشنايى به امور مربوط به دين، و اين يك امر بديهى است، اما مخالفان عالم بودن امام را شرط نمىدانند، و ادعا هم نمىكنند كه هيچيك از ائمّه آنان عالم به جميع امور بوده باشند.
و همچنين رياست در امور دين متوقّف بر عدالت است و اين هم بديهى است، اما ايشان اين را هم شرط ندانستهاند، و تصريح به شرط نبودن اين دو (علم و عدالت) در اكثر كتب آنان موجود است.
براى روشن شدن اين ادعا كه در مسئله امامت، بحث و اختلاف شيعه و اهلسنت، در چيستى امام است نه مصداق آن، خلاصهاى از ديدگاه هريك از شيعه و سنى را بيان مىكنيم: