107 إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ بَلَاءً الْأَنْبِيَاءُ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ. ¹

شديدترين و سخت‌ترين بلا و سختى، نخست براى پيامبران است و سپس جانشينان آنها.

همچنين در روايتى «ابن‌خنيس» مى‌گويد:

كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ الله(ع) إِذْ أَقْبَلَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الله فَسَلَّمَ ثُمَّ ذَهَبَ فَرَقَّ لَهُ أَبُو عَبْدِ الله(ع) وَ دَمَعَتْ عَيْنَاهُ فَقُلْتُ لَهُ لَقَدْ رَأَيْتُكَ صَنَعْتَ بِهِ مَا لَمْ‌تَكُنْ تَصْنَعُ فَقَالَ: رَقَقْتُ لَهُ لِأَنَّهُ يُنْسَبُ إِلى أَمْرٍ لَيْسَ لَهُ لَمْ أَجِدْهُ فِي كِتَابِ عَلِيٍّ(ع) مِنْ خُلَفَاءِ هذِهِ الْأُمَّةِ وَ لَا مِنْ مُلُوكِهَا. ²

خدمت امام صادق(ع) بودم كه در اين هنگام محمد بن عبدالله (نفس زكيه) وارد شد. او سلام كرد و رفت. در اين هنگام امام منقلب شد و چشم‌هاى او اشك‌آلود شد. به حضرت(ع) عرض كردم: حالتى از شما نسبت به ايشان مشاهده كردم كه سابقه نداشت. حضرت فرمود: از اين جهت براى او متأثّر شدم كه: «چيزى را به او نسبت مى‌دهند كه در او نيست. من در كتاب (امام) على(ع) نام او را ميان اسامى خلفا و پادشاهان نيافتم».

4. جفر

«جفر» يكى ديگر از منابع علم امامان(عليهم السلام) است كه در مواردى به آن تمسك نموده‌اند.

معناى جفر

كلمه جفر در لغت به معناى «بزرگ شدن بچه حيوان (بزغاله) و علف‌خوار