78ناصريه شعبه داشت و هسته رهبرى آن هميشه غيرعراقى بود. از نيروهاى برجسته اين حزب در عراق مىتوان بدين افراد اشاره كرد: شهيد شيخ عبدالعزيز بدرى، صالح سريه، عبدالغنى الملاح، ابوعلى حسين الدبونى، ابراهيم مكى ابراهيم، محمد الكواز، طالب الرفاعى و نزار النائب. البته بعدها بسيارى از آنان از حزب بيرون آمدند.
تلاشهاى رهبران حزب براى رسميتدادن به فعاليتهاى حزب در سال 1954م، با مخالفت دولت روبهرو شد. در نتيجه، حزب در اعلاميهاى كه در نماز جمعه موصل، بغداد، بصره، ناصريه، دمشق، قدس و عمان پخش شد، مخالفت دولت با فعاليت رسمى اين حزب را اعلام كرد و به پيمان بغداد و معاهده عراق - انگليس در مورد نفت اعتراض كرد. بهدنبال انتشار اين اعلاميه، امضاءكنندگان آن را دستگير كردند و فعاليت حزب ممنوع اعلام شد. 1
بنياد پژوهشى «هريتيج» در 29 آگوست 2003م مطابق با 7 شهريور 1382ه.ش، به قلم «دكتر آريل كوهن»، درباره اهداف، اعتقادات و ساختار حزب التحرير الاسلامى مىنويسد:
حزب التحريرالاسلامى (حزب اسلامى آزاديخواه) يك سازمان سياسى اسلامى است كه تشكيلات آن در چهل كشور جهان فعاليت مىكند. با اين وصف، اين حزب، در هيچ كشورى، دفتر قانونى و مكان رسمى براى فعاليتهايش در اختيار ندارد؛ زيرا هدفى را كه اين حزب دنبال مىكند، جهاد با امريكا، سرنگونى