70مىكرد. البته اين جناح، پايگاه اجتماعى مناسبى نداشت و با مرگ رهبر آن در تابستان 1382ه.ش، تنها اسمى از آن باقى مانده است.
جناح اصلى، به رهبرى سيد محمدتقى مدرسى، با اقتدار بيشترى فعاليتهاى خود را ادامه مىدهد. در مجموع، اين سازمان به مرجعيت سيد محمد شيرازى توجه دارد و بهطور صريح اظهار مىكند كه ما در احكام و امور شرعى به ايشان مراجعه مىكنيم. اما آنان پس از فوت سيد محمد شيرازى در آذر 1380ه.ش، مرجع و رهبر معنوى فعلى خود را سيد محمدتقى مدرسى مىدانند. اين سازمان به لحاظ مالى و سازمانى در حوزه جنوبى خليج فارس (كويت، امارات، بحرين و عربستان) داراى موقعيت مناسبى است.
هواداران سازمان عمل اسلامى كه در شهر كربلا و حومه آن قرار دارند، براى ترويج مرجعيت سيد محمدتقى مدرسى تلاش مىكنند. در واقع، توزيع كتابهاى سيد محمدتقى و سيد هادى مدرسى، مديريت حوزههاى علميه اين سازمان در ايران (قم، تهران، اصفهان و...) و كشورهاى عربى، آفريقايى و اروپايى، بهويژه كشورهاى حوزه خليج فارس، از فعاليتهاى فرهنگى اين گروه است.
رويكرد مسلحانه اين سازمان در اواخر دهه 90م موجب تمايز آنان از ساير گروههاى معارض شد. البته طى دهه اخير، اين رويكرد به تدريج از دستور كار سازمان خارج شده است. در واقع، فعاليت براى استقرار مرجعيت سيد محمدتقى مدرسى، به اساسىترين ركن استراتژى سازمان تبديل شده است. اين گروه در شوراى انتقالى سهمى نداشت و همين امر موجب نارضايتى آنها شد. رهبر اين سازمان، به لحاظ هواداران و مقلدان،