96
العبادة اسم جامع لكلّ ما يحبّه الله و يرضاه من الأقوال و الأعمال الباطنية و الظاهرية كالصلاة و الزكاة و الصيام و الحجّ و صدق الحديث و أداء الأمانة و برّ الوالدين و صلة الأرحام.... 1
عبادت، اسم و عنوان جامعى است كه هر گفتار و رفتارى را كه خداوند مىپسندد، شامل مىشود؛ مثل نماز، زكات، روزه، حج، راستگويى، اداى امانت، نيكى به پدر و مادر و صله ارحام.
عبادت، نهايت درجه تذلّل در پيشگاه خداوند و بالاترين مرتبه محبت به اوست. 2 به نظر برخى از علماى اهلسنت، عمل وقتى عبادت است كه دو عنصر در آن وجود داشته باشد: كمال حب معبود و كمال تذلل به آن. 3
معناى ديگر عبادت، تأله است؛ يعنى معبود قرار دادن موجود يا موجودات؛ مثل اينكه كسى اوليا را در حد خدايى پرستش كند و معتقد باشد آنان مرتبهاى بالاتر از ويژگىهاى بشرى دارند و داراى صفات الوهيت هستند و قادر به يارى غيبى و برداشتن ضرر مىباشند. بنابراين اگر كسى با اين اعتقاد، به تعظيم و تكريم آنها بپردازد، در واقع آنها را پرستش نموده است. 4
«ابنقيم جوزيه» كه شاگرد ابنتيميه و شارح افكار وى مىباشد، در تعريف عبادت، محبت و خضوع را ملاك قرار مىدهد و مىگويد: