43 الله فكلّ اعتقاد او قول او عمل ثبت انّه مأمور به في الشرع فصرفه لله وحده ايمان واخلاص وصرفه لغيره شرك وكفر. ¹

تعريف شرك اكبر اين است كه انسان عبادت مخصوص خدا را براى غيرخدا انجام دهد. بنابراين اگر اعتقاد، گفتار يا رفتارى كه در شرع به آن امر شده، براى غيرخدا انجام شود، شرك و كفر است.

برخى ديگر شرك را چنين تعريف كرده‌اند:

والشّرك هو صرف إحدى العبادات لغيرالله تعالى مثل أن يدعو غيرالله أو يسجد لغير الله. ²

شرك به اين معناست كه انسان اعمال عبادى را براى غيرخدا انجام دهد؛ براى مثال غيرخدا را بخواند يا براى غيرخدا سجده كند.

همچنين گفته‌اند:

فمن صرف شيئاً مما هو من خصائص الله تعالى كاعتقاده انّ غيره مشارك له في الخلق والتّدبير او صرف اي نوع من انواع العبادة لغيره فهو مشرك شرك اكبر حكمه حكم المشركين السّابقين ولو صلّى وصام قال انّي مسلم. ³

هركس صفات مخصوص خدا را به غيرخدا نسبت دهد و معتقد باشد غيرخدا در خلقت يا تدبير عالم با خدا شريك است يا اينكه

فرد عبادتى را براى غير او انجام دهد، چنين فردى مبتلا به شرك