40«علامه مصطفوى» در كتاب «التحقيق فى كلمات القرآن» درباره تعريف شرك چنين نوشته است:

انّ الأصل في هذه المادة هو تقارن فردين أو افراد في عمل أو امر بحيث يكون لكلّ واحد منهم نصيب فيه أو تأثير. ¹

اصل در تشخيص مفهوم شرك، تقارن دو يا چند فرد در عملى يا امرى است؛ به‌گونه‌اى كه براى هريك از آنها بهره يا تأثيرى در آن عمل يا امر واحد باشد.

شرك در اصطلاح قرآنى به معناى فرض شريك براى خداوند است؛ اعم از اينكه براى ذات خداوند يا صفات و افعال او شريك فرض شود يا عبادتى را كه مخصوص خداست براى غيرخدا يا هم براى خدا و هم براى غيرخدا انجام شود. از نظر بيشتر انديشمندان اسلام، شرك به معناى شريك قرار دادن براى خدا در ربوبيت و الوهيت است.

مؤلف «لسان العرب» شرك را به معناى شريك قرار دادن براى خدا در مالكيت و ربوبيت تفسير كرده است. ولى ديدگاه درست و دقيق‌تر اين است كه اگر كسى در هر يك از اقسام توحيد براى خداوند شريك قائل شود، مشرك شده است؛ چون شرك، مخالف توحيد است. بنابراين هرگونه فرض شريك براى خداوند، از منظر قرآن و برهان، ممنوع و نشانه انحراف از حقيقت توحيد است.

از ديدگاه عالمان اهل‌سنت، مقصود از شرك اين است كه انسانى غيرخدا را رب، خالق و معبود بشمارد ² يا شريكى را براى خدا در ذات،