39
فصل سوم: شرك و اقسام آن
وهابيان در تشخيص مفهوم شرك و مصاديق آن به سوء فهم و تفسير ناروا گرفتارند و معنايى مخالف قرآن و روايات از شرك مىفهمند و ارائه مىنمايند. بههمينجهت بسيارى از اعمال عبادى مسلمانان را منافى با توحيد عبادى مىدانند و آنان را مشرك مىنامند.
با توجه به اهميت موضوع، شايسته است تا بطلان ديدگاه وهابيان را ضمن تحليل مفهوم شرك و استخراج معيارهاى دقيق مورد قبول همه عالمان اسلامى، و با استفاده از براهين عقلى و نقلى آشكار سازيم.
معناى لغوى شرك
شرك در لغت به معناى شراكت، همسان، همتا و همتراز بودن دو يا چند چيز است. شريك به معناى بهره و نصيب داشتن و سهيم بودن با موجود ديگر در وجود و دخيل بودن در فعل و سهيم بودن در ملك اطلاق مىشود.