28وهابى، هيچيك از مشركان منكر اين توحيد نبودهاند و هر فطرتى به آن اقرار دارد. 1 از اينرو پيامبران فقط براى هدايت و دعوت مردم به توحيد عبادى مبعوث شدهاند.
همچنين هر موجودى كه در اين عالم نقش سببيت و تدبير دارد، همه جنود خدايند و طبق امر و مشيت او عمل مىكنند. شرك در ربوبيت كه مقابل توحيد در ربوبيت است به اين معناست كه انسان بپندارد تدبير كارهاى خلق به خود آنها واگذار شده است.
وهابيان معتقدند همه مسلمانان اعتقاد به توحيد ربوبى دارند و هيچ يك از آنان منكر توحيد در خالقيت و ربوبيت نيستند. به نظر آنان اگر كسى براى خدا در امر خالقيت و ربوبيت شريكى قائل شود، مشرك در ربوبيت و خالقيت است.
وهابيان، توحيد ربوبى را به همان توحيد خالقيت معنا مىكنند و معتقدند كه توحيد ربوبى به تنهايى كافى نيست. بلكه لازم است انسان افزونبر توحيد ربوبى، به توحيد عبادى نيز معتقد باشد و در عبادت براى خدا، شريكى فرض نكند.
توحيد عبادى از نظر علماى سلفى
از ديدگاه سلفيه، توحيد در عبادت به معناى پرستش خداى يكتا، برائت جستن از پرستش هر موجود ديگر و شريك قرار ندادن هيچكس با او در عبادت است. 2 بيشتر انديشمندان اهلسنت، توحيد عبادى را