145مىشنود و از احوالش باخبر است و حاجتش را برآورده مىكند، اينها همه از اعمال مشركان و از مصاديق شرك اكبر است. 1
طبق گفته ابن عبدالوهاب، انسان موحد بايد به كفر و انحراف عقيده اهل توسل و زيارت قبور اعتقاد داشته باشد و اگر كنار اعتقاد به الوهيت صرف خدا، اين اعتقاد را نداشته باشد، توحيدش كامل نيست؛ يعنى ايمان به خدا و كفر به طاغوت، كنار هم لازم است.
يكى ديگر از علماى وهابى مىگويد:
انّ الانسان قد يقول لا اله الا الله و لا يكفر بما يعبد من دون الله فلم يأت بما يعصم دمه و ماله.... 2
انسان گاهى «لا اله الا الله» مىگويد ولى معبودهاى ديگر را انكار نمىكند. چنين فردى كارى را كه موجب در امان بودن جان و مال او شود، انجام نداده است.
نقد: اين سخنان بىاساس، بهطور كامل برخلاف احاديث صريح پيامبر(ص) و سيره عملى آن حضرت است؛ زيرا همه مىدانيم كه پيامبر(ص) گفتن شهادتين را شرط ورود به اسلام مىدانست و هيچگاه قلب گوينده شهادتين را بررسى نمىكرد.
همچنين كسانى كه قرآن را قبول دارند و آن را كلام الهى مىدانند، نمىتوانند چنين حقيقتى را انكار كنند كه طلب دعا و استغفار و وسيله قرار دادن انبيا و اوليا مطابق منطق توحيد و تعاليم قرآن است. در واقع، چون پيامبر(ص) و بندگان صالح نزد خداوند آبرو دارند، درخواست دعا و