193جائز است حيوان را سوار شدن و از شير آن نوشيدن چون از ملك او بيرون نرفته هر چند تصرف او محدود شده است و شرط است كه سوارى و خوردن شير ضرورى به حيوان يا بچه آن نرساند. اگر حيوان تلف شد ضامن نيست مگر آن كه خود شرط ضمان كرده باشد و لازم نيست گوشت هدى را صدقه دهد بلكه مال او است هر چه خواهد كند مگر آن كه نذر صدقه كرده باشد. اين حكم قران است. و هر حيوان كه كشتنش واجب باشد در حج مانند كفاره و نذر اگر تلف شود بدل آن را بايد داد و گوشتش صدقه است و مكروه است پوست آن را به قصاب و سلاخ دهند و بعضى گويند حرام است چون پوست هم در حكم گوشت و بايد به مصرف نذر و فقرا رسد و بهتر آن است كه بگوئيم نذر و صدقه در حيوان به گوشت تعلق مىگيرد نه به پوست و احتياط مطلوب است. پوست هدى يعنى قربانى حج تمتع را به قصاب مىتوان داد بىاشكال هر چند واجب است.
مستحب است اضحيه (يعنى حيوانى كه روز عيد قربان مىكشند نه در مناسك حج) و آن را در روز عيد و دو روز بعد از عيد