1662-آن كه صيد را بكشد ضامن قيمت آن است بعمد باشد يا سهو يا ندانسته و اگر مكرر خطا كند قيمت هم مكرر مىشود و كفاره صيد هم در عمد واجب است و هم در خطا و بر محرم واجب است چون تير مىافكند جائى بيفكند كه مطمئن باشد به خطا نيز حيوانى را نخواهد كشت و اگر چنين يقين ندارد از تير افكندن پرهيز كند بلكه اگر خطاى وى مكرر شود كفاره نيز مكرر مىشود.
اما عمد اگر مكرر شود خلاف است علامه فرمود در آن هم كفاره تكرار مىشود و بعضى گفتند كفاره ندارد چون گناه آن چنان بزرگ است كه كفاره آن را نمىپوشد.
3-اگر اضطرار بدان جا كشد محرم را كه بايد گوشت شكار بخورد يا مردار اگر او را ممكن باشد فديه دهد و گوشت شكار اختيار كند و اگر نتواند از مردار بخورد مگر آن كه ممكن نباشد مثلا مردار گنديده است و ضرر دارد.
4-گوشت كفارۀ كه براى شكار مىكشند شتر باشد يا گاو