98و ملال آور شود. كه حضرت على(ع) مىفرمايد
«آفَةُ الكَلامِ الاِطالَه»؛ «آفت سخنرانى، طولانى بودن آن است» 1، البته در موارد خاص اين ميزان مىتواند حداكثر تا دو برابر شود.
3-2-3 ويژگىهاى سخنران
ويژگىها و شخصيت سخنران در ميزان تأثير سخنان وى بر مستمعين نقش بسزايى دارد. اينك به برخى از ويژگىهاى لازم براى يك سخنرانى تأثيرپذير اشاره مىشود.
وضعيت ظاهرى: مديران و سرپرستان هميشه بايد با ظاهرى آراسته و مرتب در محيط كارى خود ظاهر شوند، اين امر بهخصوص هنگام سخنرانى و مواجهه با جمع از اهميت بيشترى برخوردار است و لازم است قبل از حضور در مقابل جمع و سخنرانى به نظافت، لباس و آراستگى سر و وضع خود توجه و رسيدگى نمايد.
وقت شناسى: وقت شناسى از صفات مهم ديگرى است كه سخنران بايد دارا باشد. حضور به موقع، شروع و ختم به موقع سخنرانى بايد رعايت گردد.
آمادگى براى سخنرانى: سخنران بايد ميل به سخنرانى و خوب حرفزدن داشته باشد تا شنوندگان را سرحال و آماده نگه دارد و از روى بىميلى و اكراه مبادرت به اين امر نكند.
عزت نفس: از كوچك شمردن خود و تواضع بيش از حد و اظهار عجز و ناتوانى در شروع سخنرانى خوددارى نموده، استوار و مصمم باشد. البته خود را برتر از ديگران نشمارد و از خودستايى نيز پرهيز كند.
اعتماد به نفس: اعتماد به نفس و جرأت صحبت كردن در جمع را داشته باشد. اين اعتماد به نفس بر اثر تجربه و تمرين و نيز داشتن برنامه و اطلاعات كافى و احاطه به موضوع سخنرانى حاصل مىشود.