97از برنامهها و امور اجرايى به منظور بهره مندى بيشتر آنها از سفر و جلب مشاركت آنان در كارها انجام مىگيرد.
2-2-3 روشهاى سخنرانى
در اين قسمت به مواردى اشاره مىشود كه بايد رعايت نمود تا سخنرانى اثربخش گردد و پيامهاى گوينده توسط مستمعين به درستى درك شوند. عدم رعايت هر كدام از اين موارد كه درد و قسمت شكل و محتوا بيان مىشوند مىتوانند به عنوان مانع درك صحيح و كامل پيام و موضوع سخنرانى عمل كنند و نتيجه سخنرانى را تضعيف نموده و يا حتى تغيير دهند.
محيط و مكان سخنرانى: محيط سخنرانى بسته به اينكه قبل از سفر، در راه و يا در محل استقرار در مقصد باشد متفاوت است، اما در هر حال بايد طورى باشد كه مستمعين در راحتى و آرامش باشند و از نظر نور، صدا، سرما، گرما، نظافت و بهداشت، وضعيت صندلىها و نشستن، ديدن سخنران و شنيدن صداى او مناسب باشد.
زمان سخنرانى: زمان سخنرانى به جز موارد ضرورى كه در سفر پيش مىآيد و قابل پيشبينى نيستند بايد با برنامه قبلى باشد و طورى انتخاب شود كه با برنامههاى ديگر آنها تداخل نداشته باشد. برنامههايى مانند نماز جماعت، صرف غذا، خواب و استراحت، هنگام آماده شدن آنها براى حركت و غيره ... تا با آرامش بتوانند به سخنرانى گوش فرا دهند.
مدت سخنرانى: مدت سخنرانى بستگى دارد به موضوع، زمان و مكان سخنرانى و نيز موقعيت و آمادگى مستمعين، به طورى كه در طول سخنرانى سطح مناسبى از هوشيارى و توجهشان به سخنران حفظ شود و سخنرانى مؤثر باشد براى اين منظور در حالت عادى كل صحبت نبايد از 20 دقيقه تجاوز كند و 15-20 دقيقه هم به پرسش و پاسخ اختصاص يابد تا سخنرانى خسته كننده