45مىفرمايد: ( وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوٰالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَرٰاتِ وَ بَشِّرِ الصّٰابِرِينَ )؛ «به يقين، همه شما را با امورى همچون ترس، گرسنگى و كاهش در مالها و جانها و ميوهها آزمايش مىكنيم و بشارت ده به صابران». آن حضرت فرمود: «به يقين همه شما را آزمايش مىكنيم»؛ يعنى مؤمنان را «با امورى همچون ترس» از پادشاهان فلان خاندان در پايان سلطنتشان، «و گرسنگى» با گرانى نرخهايشان، «و كاستى در مالها»؛ يعنى خراب شدن بازرگانى و كمشدن رشد و سود در آن، «و جانها»؛ يعنى مرگ زياد و زود، «و ميوهها»؛ يعنى كمشدن بارورى آنچه كاشته مىشود و كمبود بركت ميوهها «و بشارت ده به صابران» در آن هنگام به خروج قائم(عج). سپس به من فرمود: «اى محمد! اين تأويل آن است. همانا خداى عزّوجلّ مىفرمايد: و تأويل آن را جز خدا و پايداران در علم، كسى نمىداند».
هر چند در منابع روايى فريقين، احاديث فراوانى وجود دارد كه اوصاف دقيق آن دوران را بيان كرده است، 1 اما چون ما به دنبال بيان تفصيلى نيستيم، به همين مقدار بسنده مىكنيم. مهم، فهم اين مطلب است كه احاديث فريقين، تصوير يكسانى از آن دوران را ارائه دادهاند.
از نكات درخور دقت در احاديث فريقين، فراوان شدن فريب و نيرنگ در اين دوران است 2 كه نشان مىدهد مؤمنان عصر قيام و