80
دليل اول: اطلاقات ادله ولايت فقيه
از آنجا كه ادله ولايت فقيه همچون توقيع شريف 1 و مقبوله عمر بن حنظله 2 اطلاق دارند و حكم فقيه را در تمامى امور حكومتى حجت دانسته، رد آن را، به صورت مطلق، رد ائمه(عليهم السلام) مىداند، مشخص مىشود كه فقيه در امر هلال نيز حكومت دارد. 3
هرچند ممكن است برخى مقبوله را مختص به دعاوى و منازعات و فتاوا بدانند و توقيع را نيز مراجعه به روات از حيث روايت كردن و نه حكم نمودن بدانند 4، ولى روشن است كه مقبوله، به قرينه صدر آن
«فَتَحَاكَمَا إِلَى السُّلْطَانِ وَ إِلَى الْقُضَاةِ أَ يَحِلُّ ذَلِكَ» دلالتى عام و شامل بر قضاوت و حكومت دارد و اصولاً مراد از «حاكم» در فقره
«فَإِنِّى قَدْ جَعَلْتُهُ عَلَيْكُمْ حَاكِماً» اعم از قاضى است. 5
اگر در دلالت فقره اول از توقيع شريف،
«وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا» شبههاى باشد، فقره دوم
«فَإِنَّهُمْ حُجَّتِى عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ الله عَلَيْكُم» براى اثبات