112«ابوالجارود زياد بن منذر»، زيدى مذهب است و در كتب رجالى توثيق نشده است، 1 و مذهب جاروديه به او منتسب است. 2 برخى، روايت را به دليل وجود وى در سلسله سند ضعيف مى‌دانند. 3 و برخى هم خود او را از روات ضعيف دانسته‌اند. 4 شيخ مفيد در «رساله عدديه»، وى را از فقهاى اصحاب امام باقر(ع) دانسته و او را يكى از بزرگان و اعلامى كه بايد حلال و حرام از ايشان گرفته شود، معرفى كرده است:
وأما رواة الحديث بأن شهر رمضان شهر من شهور السنة يكون تسعة و عشرين يوما و يكون ثلاثين يوما فهم فقهاء أصحاب أبى جعفر محمد بن على و أبى عبد الله جعفر بن محمد و أبى الحسن موسى بن جعفر و أبى الحسن على بن موسى و أبى جعفر محمد بن على و أبى الحسن على بن محمد و أبى محمد الحسن بن على بن محمد(عليهم السلام) و الأعلام الرؤساء المأخوذ عنهم الحلال و الحرام و الفتيا و الأحكام الذين لا يطعن عليهم و لا طريق إلى ذم واحد منهم و هم أصحاب الأصول المدونة و المصنفات المشهورة و كلهم قد أجمعوا نقلا و عملا على أن شهر رمضان يكون تسعة و عشرين يوما نقلوا ذلك عن أئمة الهدى(عليهم السلام) و عرفوه فى عقيدتهم و اعتمدوه فى ديانتهم. 5
ظاهر اين عبارت تنها شامل راويان بدون واسطه از ائمه(عليهم السلام) مى‌شود و از آنجا كه شيخ مفيد در ادامه روايتى از ابوجارود نقل كرده است 6، پس با توجه به اين تعابير روشن است كه ابوجارود ثقه و از بزرگان فقهاست. 7 بنابراين روايت از نظر سندى معتبر است.