36قرطبى و بغوى و برخى از مفسران اهل‌سنت، در ذيل آيات: لَهُ مُعَقِّبٰاتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّٰهِ ... يُرْسِلُ الصَّوٰاعِقَ فَيُصِيبُ بِهٰا مَنْ يَشٰاءُ (رعد:11 - 13) نقل كرده‌اند:

وقال عبد الرحمن بن زيد: نزلت هذه الآيات في عامر بن الطفيل وأربد بن ربيعة و كانت قصتهما على ما روى الكلبي عن أبي صالح عن ابن عباس رضي الله عنهما قال: أقبل عامر ابن الطفيل و أربد بن ربيعة و هما عامريان يريدان رسول الله(ص) و هو جالس في المسجد في نفر من أصحابه فدخلا المسجد فاستشرف الناس لجمال عامر و كان أعور و كان من أجل الناس فقال رجل: يا رسول الله هذا عامر بن الطفيل قد أقبل نحوك فقال: دعه فإن يرد الله به خيرا يهده فأقبل حتى قام عليه فقال: يا محمد مالي إن أسلمت؟ قال: لك ما للمسلمين وعليك ما علي المسلمين. قال: أتجعل لي الأمر بعدك؟ قال: ليس ذلك إلى إنما ذلك إلى الله عز و جل يجعله حيث يشاء. ¹

عبدالرحمن بن زيد گفته: اين آيات درباره عامر بن طفيل و اربد بن ربيعه نازل شده است. طبق روايت ابن عباس، قصه آنها اين است كه اين دو نفر نزد رسول خدا آمدند، در حالى كه آن حضرت در ميان اصحابش نشسته بودند. اين دو نفر وارد شدند. مردم به خاطر زيبايى كه عامر داشت و از بزرگان قومش بود و از طرفى نيز اعور بود، برخاستند. مردى گفت: اى رسول خدا، اين عامر بن طفيل است كه به سوى شما آمده است. رسول خدا فرمود: او را به حال خودش بگذاريد؛ اگر خدا در مورد او خير را بخواهد، او را هدايت مى‌كند. عامر به حضرت رو آورد، تا نزد رسول خدا ايستاد و گفت: اى محمد! اگر من اسلام بياورم، چه چيزى به من مى‌رسد؟ حضرت فرمود: هرچه براى مسلمانان است، براى تو نيز هست و آنچه بر ضرر مسلمانان است، بر ضرر تو هم مى‌باشد. عامر گفت: آيا امر بعد از خودت را براى من قرار مى‌دهى؟ حضرت فرمود: اختيار اين كار به دست من نيست؛ بلكه در اختيار خداوند است، براى هر كسى كه بخواهد قرار مى‌دهد.