35علاوه بر آيات قرآن، روايات فراوانى نيز وجود دارد كه ثابت مى‌كند امامت و خلافت، يك مقام و منصب الهى است و گزينش «امام» و «خليفه»، تنها در اختيار خداوند است.

در منابع معتبر اهل‌سنت، رواياتى از پيامبر خدا(ص) نقل شده كه آن حضرت امر امامت را مقام الهى دانسته و تصريح نموده است كه جعل و نصب آن به دست خداست.

ابن كثير و ابن‌حجر و گروهى از سيره‌نويسان نقل كرده‌اند:

حدثني الزهري أنه أتى بني عامر بن صعصعة، فدعاهم إلى الله وعرض عليهم نفسه. فقال له رجل منهم يقال له بيحرة (بحيرة) بن فراس: والله لو أني أخذت هذا الفتى من قريش لأكلت به العرب، ثم قال له: أرأيت إن نحن تابعناك على أمرك، ثم أظهرك الله على من يخالفك أيكون لنا الامر من بعدك؟ قال: «الامر لله يضعه حيث يشاء». قال: فقال له: أفنهدف نحورنا للعرب دونك، فإذا أظهرك الله كان الامر لغيرنا! لا حاجة لنا بأمرك. فأبوا عليه. ¹

زهرى مى‌گويد: رسول خدا(ص) به قبيله بنى‌عامر بن صعصعه وارد شد و آنها را به سوى خداوند دعوت كرد و خودش را به‌عنوان فرستاده خدا معرفى نمود؛ مردى به نام بيحره [يا بحيره؛ در برخى از منابع، فراس بن عبدالله بن سلمة العامرى آمده] كه از بزرگان آن قبيله بود، به قوم خود گفت: به خدا سوگند، اگر من اين جوان از قريش را برگزينم، توسط او تمام عرب را مى‌گيرم؛ سپس به رسول خدا عرض كرد: اگر ما امر تو را متابعت كنيم و خداوند تو را بر مخالفانت پيروز گرداند، آيا امر جانشينى بعد از تو براى ما خواهد بود؟ رسول خدا(ص) فرمود: اين امر به دست خداست، به هر كسى بخواهد مى‌دهد. آن مرد گفت: آيا مى‌خواهى سينه‌هاى ما را مورد هدف [تيرهاى] جنگجويان عرب قرار دهى و هنگامى كه خداوند تو را پيروز گرداند، جانشينى تو براى غير ما باشد! در اين صورت ما به امر تو محتاج نيستيم و آنها از دعوت رسول خدا سرباز زدند.