103
نكاتى مربوط به فعل
الف) فعلهاى معتل، مهموز و مضاعف
:
از جمله فعلهاى معتل معروف عبارتند از:
وَصَل. (رسيد ) ---- وعد. (وعده داد)
اجوف : زار (ديداركرد)، كان (بود)، راحْ (رفت) شافْ (ديد)، فاقْ (بيدارشد)، إجا (آمد)، شالْ (برداشت)
ناقص : حَكَي (صحبت كرد)، كَوَي (اتو كرد)، مشِِي (راه رفت) ، شَوَي (كباب كرد)، قَلَي (سرخ كرد)
وفعل مهموز مانند : أكلْ (خورد)، أذنْ (اجازه داد)، أَخَد كه در اصل أخَذَ بوده (گرفت)
وفعلهاى مضاعف نيز مانند : حِطّ (قرارداد)، مِرّ (گذر كرد)، رِدّ (جواب داد)، دَقّ (در زد)، رِنّ (زنگ زد)، ظِنّ (گمان كرد)، كِبّ (انداخت)، لفِّ (دور زد)، ظَلّ (باقى ماند)، حِلّ (حل كرد)
ب) مهمترين فعلهاى عاميانه
:
1- فعل «حَكَي، يحكي، إحكِ » به معناى صحبت كردن و سخن گفتن است و معادل فصيح آن
«تَكَلّمَ، يتَكَلّمُ » مىباشد و كاربرد فراوانى دارد.
- أنا حَكِيتْ مع الناّطور : من با سرايدار صحبت كردم.
- أنا بدِّي بحَْكي مَعَكْ : مىخواهم با تو حرف بزنم.
- شُو عَم تحَكِي؟ چى دارى مىگى؟
3- فعل «شافْ، بيشوفْ، شُوفْ » به معناى «ديدن و مشاهده كردن » و فصيح آن «رأي، شاهدَ » است.