210متعرض نشوند و مستحفظان طرق به شلتاق راهدارى مزاحم نگردند؛ برين جمله مقرر دانسته و از مقتضاى فرامين جهان مطيع، تجاوز ندارند. 1
نشان زيارت بيتالله الحرام به نام مغيثالدين ابوالفتح محمدسلطان و سفارش ايشان به غياثالدين سلطان خليل
امراى اقطار و حكام امصار و داروغگان ممالك و مستحفظان مسالك و كوتوالان قِلاع و كلانتران بِقاع و سرخيلان احشام و ينقاولان ايام و متوطنه مواطن و سكنه مساكن و افراد طوايف امم، و اصناف ترك و عجم، اصلح الله احوالهم و انحج بالخير، بدانند كه:
چون رفعت شأن شايسته خلعت افتخار به طراز اعزاز (وَ رَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰاتٍ) 2 مُطَرَّز و معزَّز است، برتر از آن تواند بود كه عنان قصد به جانب مزخرفات فريبنده صورى تافته، نيل لذات دنيوى را مقصور بِالذات شناسند و در ايوان آسايش يبتغون عَرَضَالحيوةِ الدنيا نشسته، غرض اصلى از كارخانه دولت و اقتدار بر مجرد ترفع و تمتعِ سراى فانى مقصور و محصور داند و إن الآخرة خير و أبقى ، از مقتضيات علوِّ همت برادر اعَزِّ ارشد جوانبخت سعادتيار واسطة العقد السلطنه به جلايل الاوصاف و مراضى الآثار المفيض به فيضان زوارف العوارف و دقايق العلوم و لطايف المعارف، مغيث الملك و السلطنة و الدين، ابوالفتح محمدسلطان، اعزَّالله بعز قبولهِ و وقفه لِسلوك طريق وصوله، آنكه: در حال كمال بسطت و اختيار و نظم امور سلطنت و اقتدار كه لامحاله:
بود عمرى سال و مه در ظلّ تأييد آله
بزمساز و رزمجوى و مالبخش و ملكگير
چون پيوسته طبع لطيف و خاطر شريف او را از ممّر اشغال دولت دنيوى گرانى تمام حاصل بود و نيت صادق و عزم درست صورت انخلاع از نقد حكومت و سلوك مسلك ترك و تجريد و انتظام در سلك زمره شريفه فقرا و درويشان.