100سال، دوبار بر كعبه جامه مىپوشانيد. عبدالله بن زبير هنگام خروج بر بنىاميه، پايگاه خود را مكه قرار داد و درون كعبه را با جامهاى از ديباى خسروانى پوشانيد. بدين ترتيب وى نخستين كسى بود كه درون كعبه را پوشاند. 1 خلفاى عباسى نيز دستور داده بودند تا جامه كعبه را از بهترين و گرانبهاترين انواع ابريشم ببافند. هنگام حجگزارى مهدى عباسى در سال 160ه.ق، پردهدار كعبه به او گفت كه جامههاى كعبه فراوان شده و چون ساختمان كعبه ضعيف است، بيم آن مىرود كه سنگينى جامهها به آن آسيب رساند. ازاينرو، وى دستور داد كه به استثناى يك جامه، همه پوششها را بردارند. 2 پردهداران كعبه در دوره متوكل علىالله، به وى نوشتند كه يك جامه براى كعبه كافى است.
از زمان ناصرلدين الله عباسى، ديباى سياه براى جامعه كعبه معمول گرديد كه تاكنون ادامه دارد. علاوه بر خلفا گاه نيز وزرا، رجال و افراد نيكوكار كعبه را جامه مىپوشاندند. 3
هنگام ضعف عباسيان، خلفاى فاطمى مصر و حاكمان يمن و رجال و فرمانروايان ايران هم براى كعبه جامه فرستادند. بنابه گزارش ابنمسكويه، عضدالدوله بويهى در سال 396 ه.ق پس از تسلط بر بغداد، براى كعبه پوششى فرستاد. 4 از ديگر ايرانيانى كه به اين امر اقدام كرد، شخصى به نام ابونصر استرآبادى بود كه در سال 466 ه.ق كعبه را جامه پوشاند. 5 در همين سال خواجه نظامالملك، وزير ملكشاه سلجوقى، جامهاى از ديباى زرد را كه به فرمان سلطان محمود غزنوى تهيه شده بود و نزد شخصى به نام ابوالقاسم دهقان در نيشابور به امانت گذارده شده بود، با تشريفات فراوان به مكه آورد