101سيل مىسازند، گفته مىشود؛ 1 يعنى گويا شيخ، قبر آن حضرت را در كنار رود فرات و مسناتِ آن مىداند (هرچند امروزه اثرى از رود در كنار حرم آن حضرت نيست) و در مقام تعيين جايگاه شهدا و قبر علىاكبر عليه السلام بعد از تحقيق و تفصيل مىگويد: الان كه شك نداريم حائر، يعنى بناى حرم امام حسين عليه السلام ، محوطهاى است كه آنها را دربرمىگيرد.
ممكن است بگوييد كلام شيخ را به نفع مراد و مقصود خود معنا كرديد، اما هدف از اين بيانات اين است كه در كلام شيخ، نمىتوان بهصورت جزمى، حائر را به مكان پست و منخفضى كه حضرت در آن به شهادت رسيدند، معنا كرد و همين مقدار كفايت مىكند.
آنچه پس از تتبع بسيار در موارد استعمال حائر، مشخص مىشود، اين است كه حائر در همان معناى مذكور در اينجا به كار رفته است.
در وجه تسميه قبر شريف و حوالى آن، يا بايد بگوييم ارتكاز ذهنى، همان نامگذارى را ايجاب مىكرد كه به چنين مراكز اجتماعى و پناهگاهى و محصور شده، اطلاق كنند، درحالىكه نه مسجد بود كه نام مسجد گفته شود و نه جامعى بود كه اسم جامع بگذارند و طبعاً اسم حائر بيش از هر اسم ديگرى به اذهان آن زمان مبادرت مىكرد، يا آنكه بگوييم نامهاى متناسب مانند مشهد، مزار يا حرم و مانند آن، موجب تحريك احساسات مىشد و كينه و حسادت و عقده امويان افزون مىشد و در نتيجه زائرين حسين عليه السلام به زحمت مىافتادند؛ بنابراين، ضرورت داشت يك نام بسيط و عارى از هرگونه تحريك دشمن انتخاب شود و «حائر» براى اين منظور جامعترين نام بود و اصولاً بههمين دليل است كه حرم امام حسين عليه السلام در روايات، محوطه اطراف قبر شريف به فاصله پنج فرسخ از همه جوانب آن معرفى مىشود.