235آراى بزرگان اهل سنت و شيعه در اين باره پرداخته است. وى در انتها شبهات مطرحشده درباره شفاعت را به همراه پاسخ آنها آورده است.
2. بررسى تطبيقى شفاعت در تفسير الميزان و المنار، سيد شوكت حسين مدنى، به راهنمايى مصطفى محامد، مدرسه عالى فقه و معارف اسلامى، جامعة المصطفى العالمية، قم، 1387ش.
مقايسه ديدگاه علامه طباطبايى، صاحب تفسير الميزان، و رشيدرضا، صاحب تفسير المنار، در باب شفاعت است. نويسنده ديدگاه صاحب المنار را در عقيده به شفاعت نامشخص مىداند؛ زيرا وى به دليل داشتن عقيده معتزلى، گاهى آن را رد مىكند، ولى به دليل آيات و روايات آن را اثباتشده مىداند. نگارنده همچنين اشكالات مطرحشده درباره شفاعت را پاسخ داده و هيچ كدام را نپذيرفته و گفته است كه از ديدگاه علامه طباطبايى قبول شفاعت از طرف خداوند نه از باب تغيير اراده او، و از باب خطا و دگرگونى حكم قبلى او، بلكه از باب دگرگونى در مراد و معلوم خداوند است.
3. بررسى شبهات شفاعت در آيات قرآن و تفاسير شيعه و اهل سنت، صادق باربرى محمد به راهنمايى محمدرضا آشتيانى، رشته علوم قرآن و حديث، دانشگاه آزاد اسلامى، واحد اراك، 1373ش.
4. بررسى شفاعت از ديدگاه معتزله و علامه طباطبايى، نفيسه مطلب، به راهنمايى عباس گوهرى و مشاوره محمدكاظم رضازاده جودى، رشته فلسفه و حكمت اسلامى، دانشگاه تهران، 1387ش.
5. بررسى شفاعت در آيات و روايات و نقد شبهات وارده بر شفاعت، شهلا ميرخانى، به راهنمايى مجيد معارف، و مشاوره كامران ايزدى مباركه، دانشگاه آزاد اسلامى، واحد تهران شمال، 1388ش.
6. بررسى مسئله شفاعت از ديدگاه علامه طباطبايى و فخر رازى، علىاكبر