234مسئله شفاعت است.
50. مفهوم الشفاعة فى القرآن، سيد كمال حيدرى، به كوشش محمدجواد زبيدى، قم، دارفراقد، چاپ اول، 1425ق / 2004م، 189ص، وزيرى.
تقرير درسهاى نويسنده در باب شفاعت است. مؤلف با بهره جستن از منابع روايى و تفسيرى در ضمن سه فصل، ابتدا به تبيين شفاعت، اقسام شفاعت، شافعان و شفاعتشوندگان و شرايط آنان مىپردازد. در ادامه به شبهات مطرحشده درباره شفاعت پاسخ داده است. در فصل سوم، با اشاره به روايات، نياز همه انسانها به شفاعتِ پيامبر اسلام را متذكر مىشود و مقام شفاعت را براى ائمه اطهار، فاطمه زهرا عليها السلام ، مؤمنان، ملائكه، شهدا و علما اثبات مىكند.
51. نقش اهل بيت عليهم السلام در قيامت، على راجى، قم، زائر، چاپ سوم، 1386ش، 304 ص، وزيرى.
52. واسطه فيض، يا، توسل و شفاعت، سيد جعفر طباطبايى اميرى، قم، طاووس بهشت 1381ش، 160 ص.
53. وهابيت و شفاعت، علىاصغر رضوانى، تهران، مشعر، چاپ اول، 1390ش، 128 ص، رقعى.
ب) پاياننامهها 1
1. بررسى تطبيقى شفاعت از ديدگاه شيعه و اهل سنت، على اشرف كرمى، به راهنمايى مهدى اكبرنژاد و مشاوره شمسالله صفرلكى، رشته علوم قرآن و حديث، دانشكده الهيات، دانشگاه ايلام، 1387ش.
نويسنده پس از بررسى آيات قرآن و احاديث مربوطه به شفاعت، به بررسى